Overbodige informatie

Je hoeft maar drie stappen buiten te zetten of de kans is groot dat de reclame je om de oren vliegt. Billboards, plastic tasjes, gedecoreerde bussen en ga zo maar door. Dat is nou eenmaal het systeem waarin we leven en daar moeten we het voorlopig even mee doen. De kans dat dit binnen tien jaar veranderd acht ik heel klein, maar ik moet toegeven dat het (gelukkig) nog niet de spuigaten uit loopt.

Waar ik me daarentegen wel aan stoor is onnodige informatie. Dat zie je namelijk ook steeds vaker en Joost mag het weten waarom. Op de een of andere manier zijn fabrikanten van producten die je in het openbaar tegen kunt komen, vaak geneigd om daar hun merknaampje op te zetten. De stationsklokken zijn van Bosch, de airconditioning is van Siemens en de lift is van Schindler – bij laatstgenoemde kun je een makkelijke grap bij maken, maar dat is al te vaak gebeurd. Allemaal leuk en aardig, maar wie moet profiteren van deze onnodige ‘marketing’? Volgens mij is daar helemaal geen doelgroep voor. Of staat de merknaam er toevallig op voor de voorbijlopende aannemer? “Verdomd, wat een goeie lift. Die naam moet ik onthouden…”

Die kans is wel erg klein. Bovendien kun je alleen je naam schade aan doen. Want als iets kapot gaat, wil men vaak juist wel weten wat voor merk het is, om een tweede miskoop te voorkomen. Je zou dus kunnen zeggen dat het averechts werkt. Maar aangezien ik er geen onderzoek naar heb gedaan – en het ook niet van plan ben – trek ik die conclusie niet.

Naast de onnodige vermelding van een merk, bestaan er ook nog aandachtstrekkers die eigenlijk niets zeggen. ‘Sint strooit’ zag ik laatst op een bordje staan. Een witte tekst met kruidnoten als achtergrond. Wat heb je nou aan dat soort informatie? Het winkeltje verkocht overigens niet eens kruidnoten, maar gewoon broodjes. Maar wat is nu de bedoeling? Dat je een broodje koopt, omdat Sinterklaas in het land is? Dat gaat mijn pet te boven. Wat trouwens ook opvallend is, is dat alle producten opeens ‘speciaal voor Sinterklaas’ zijn gemaakt, terwijl je ze het hele jaar door kunt kopen. Is de mens zou echt zo dom om daar nog in te trappen?

Ten slotte heb je ook nog de informatiebordjes – die eigenlijk niemand leest – waarop teveel informatie staat. Op het station zag ik een bordje tegen de ruit van een winkel staan: ‘Hier geen fietsen plaatsen’. Er stonden geen fietsen, dus je kunt stellen dat het bordje werkt. Maar mijn aandacht was gevestigd op het streepje onder de geen. Daar wordt de nadruk op gelegd, maar waarom? Het is toch eigenlijk vrij logisch dat het gaat om iets dat niet mag. Alsof iemand die niet goed op zou letten ‘hier fietsen plaatsen’ zou lezen en zijn fiets tegen het raam zou zetten. Lijkt me sterk, toch?

Dat is net zoiets als een vacature waarin men op zoek is naar ‘enthousiaste’ medewerkers. Ooit wel eens een vacature gezien waarin wordt gevraagd naar ‘deprimerende’ en ‘saaie’ collega’s? Is het nou echt nodig om alles hufterproof te maken? Ik vrees het ergste..