Opa iPad

Op vakantie in Berlijn zag ik in een parkje een oudere man tegen een boom aan zitten. Van veraf leek het alsof hij aandachtig een horizontaal georiënteerd A4’tje zat te bestuderen, maar toen ik dichterbij kwam bleek het een iPad te zijn. Ook wel uitgesproken als AaaiiiPet. Het was een opaatje en wat hij precies aan het doen was weet ik niet. Hij was in ieder geval niet in de weer met het touchscreen, zoals je veel mensen ziet doen. Waarschijnlijk gebruikte de beste man zijn iPad als eReader (ook wel: irieder).

Ik vind het op de een of andere manier altijd een beetje aandoenlijk: oude mensen met nieuwe technologie. Meestal gaat het ook met horten en stoten en ik vraag me af of de oudere mensen zich bezighouden met wat er in de App-wereld allemaal te koop is. Maar het feit dat ze al zo’n apparaat aanschaffen - dat eigenlijk voor een andere doelgroep is bedoeld - vind ik fantastisch. Ik kan me ook helemaal indenken dat Truus en Jan dan samen op de bank zitten. Jan die met de iPad zit te klooien en Truus die de handleiding zorgvuldig bestudeert. 'Maar hoe gaat hij aan dan?' 'Wacht nou even, ik ben aan het zoeken!' 'Oh, nu stuurt hij opeens een e-mail!' Onder het motto: het apparaat doet toch zelf wat hij wil.

Je hebt ook een grote groep ouderen die juist vrij weinig hebben met techniek. Laatst zat ik in de trein en toen wilde een tiener iets aan haar opa laten zien. Een foto op haar mobiel. Ze hield het mobieltje omhoog, in de hoop dat opa (net als haar vriendinnen) gelijk zou zien wat het is. Maar het liep iets anders, opa moest van dichtbij kijken, opa moest zijn brilletje opzetten. En toen ging het beeld op zwart, even op een knopje drukken. 'Oh, volgens mij heb ik op het verkeerde knopje gedrukt'.

Leuk toch? Ik kan er uren naar luisteren. Het wordt helemaal interessant als er om uitleg wordt gevraagd. 'Sonja, wat is Feesboek en wat twitter je daar dan op?' Of mensen die gretig met hun vinger het schermpje van een mobieltje dat geen touchscreen heeft, vervuilen. Op de een of andere manier kan ik altijd wel lachen om techniek-leken (dat streepje moest daar wel, anders werd het echt een raar woord). Een oudere man die in de winkel vraagt of ‘dit nou echt HD is’. Briljant! Gelukkig zijn er ook genoeg jongeren die niet van wanten weten met techniek. Laten we dat vooral zo houden, dat zorgt voor leven in de brouwerij.