Moskou en het anti-toerisme

Door Christiaan
Het centrum van Moskou is duidelijk geen weerspiegeling van de rest van Rusland. Dat is ten slotte bij elke hoofdstad het geval (wie Amsterdam 'echt Hollands' noemt, wordt ook niet serieus genomen), maar bij Moskou komt het wellicht toch aardig in de buurt. Het centrum is weliswaar gericht op toeristen, maar Engels praten ze er niet. In het Engels een kaartje proberen te kopen voor het Kremlin of de St. Basils-kathedraal kopen is een soort mission impossible.

In een van de tien souvenirwinkeltjes wordt een mager woordje Engels gesproken. Het meest fascinerende hiervan is dat de Russen zelf ook niet echt om weten te gaan met toeristen. In de metro hangen bijvoorbeeld grote kaarten van het metronetwerk met Cyrillische, maar ook Engelse namen van de stations. Maar voordat je in die metro zit moet je een kaartje hebben besteld (in het Russisch) en de borden op het perron hebben ontcijferd (...in het Russisch).

Tot overmaat van ramp ben je als toerist gedoemd tot het centrum van Moskou. Het Rode Plein, het Kremlin en de bekende winkelstraat Rabat zijn wellicht de enige attracties die je kunt bezoeken. En dat terwijl Moskou veel meer te bieden heeft. Je hoeft maar een kwartiertje in de metro te zitten (ja, de метро dus) of je bent in het echte Rusland beland. Waar je het typische Russische absurdisme kunt zien. Iemand die zijn oververhitte motor probeert te koelen met een flesjes water, een bus die tijdens het rijden gewoon passagiers binnen laat of een politieagent die opzichtig achter twee vermoedelijk Tsjetjeense mensen aanloopt.

Dat is het mooie van Rusland. Het absurde doch gebruikelijke leven van de gemiddelde Rus inspireert ons. Toeristen? Ach, als die het Kremlin willen zien, mag dat. Maar daar blijft het bij. Rusland zie je pas in de buitenwijken van Moskou. En ja, daar moet je een woordje Russisch voor spreken en het Cyrillisch schrift beheersen. Maar dan heb je ook wat!