Beveiligingsdrang

Door Christiaan
Toen we gisteren ongestoord een openbaar zwembad konden binnenlopen, schrokken we een beetje. Het is hier namelijk hoogst ongebruikelijk om ergens binnen te kunnen lopen en direct een medewerker aan te kunnen spreken. In Rusland hebben ze namelijk bij vrijwel elke deur een beveiligingsbeambte staan. Soms in uniform, maar soms ook undercover in een overhemd. Waar we ook zijn, er is altijd wel een Rus die ons in de gaten houdt.

Ik heb geen statistieken bekeken van Moskou of Sint Petersburg, maar kennelijk was of is er erg veel criminaliteit. Je ontkomt namelijk bijna nergens meer aan beveiliging. Alleen al in de metro: beveiliging bij de poortjes, beveiliging bij de roltrappen en (iets minder) beveiliging op de perrons. Maar ook in elke supermarkt, in elke expositieruimte van de musea en zelfs bij de kapstok van ons hotel. De orde wordt goed gehandhaafd en kennelijk werpt het zijn vruchten af. We hebben in Rusland nog geen 'onlusten' gezien.

Als buitenlander is het toch bijzonder om te zien. Want ook de politie is oververtegenwoordigd. In geen ander land heb ik zoveel blauw (of in dit geval: groen) op straat en in de winkels gezien. En velen van hun zwaaien maar een beetje met hun politieknuppel. Niet om te intimideren, maar meer uit verveling. Want beveiligen is niets meer dan goed opletten en ingrijpen wanneer dat nodig is. Van dat laatste hebben we nog niets gezien.

Het is typisch en het is kenmerkend voor de twee belangrijkste steden in Rusland. En ja, het voelt wel veilig. In het zwembad was overigens ook niets vreemds gebeurd waar beveiliging voor nodig was. Enkel een dame bij de kapstokken die zich zo erg in ons interesseerde, dat ze een half uur met ons in gesprek was. In het Russisch.. En dat terwijl we toch duidelijk lieten weten dat ons Russisch nogal 'basis' is.