
Door Gijsbert
In de metro van St. Petersburg is het verboden om te skiën. Dat staat geschreven in het reglement dat in elke wagon hangt en uit vele verzen bestaat. De tien geboden zijn er niets bij. Schieten, dat mag ook niet. Bent u dus van plan om met ski's in de metro te schieten, dan moet de Russische overheid u er vriendelijk op wijzen dat dit niet mag. Regels, regels, regels, welkom in Rusland.
Wat me nog het meeste verbaast is dat er daadwerkelijk iemand is geweest die in een vergaderkamertje heeft geopperd dat skiërs in de metro zo'n groot probleem vormen dat hier aandacht aan moet worden besteed. “Zeg, de metro is geen skipiste”, moet er zijn gezegd. Hierna moest een goedkeurend knikje van de burgemeester genoeg zijn om dit maatschappelijke probleem bij de wortel aan te pakken.

Voor de geïnteresseerden: fietsen mag ook niet in de metro, net als skeeleren. Over schilderen staat niets geschreven. Het lijkt net alsof de regelmakers het Russische volk zo dom inschatten dat elke vorm van logica op een presenteerblaadje in de vorm van een reglement moet worden opgeschreven. Het is dus ook doodnormaal dat er voor de ingang van een café of bistro minstens zes verbodsstickers staan, met mededelingen als 'u mag u hond niet meenemen', 'gelieve binnen geen eigen flessen vodka leeg te zuipen' en 'niet skeeleren is gewenst'.
Zoveel geschreven regels als er zijn, zijn er ook ongeschreven regels in Rusland. Zo zijn wij erop een gegeven moment achtergekomen dat als er een voetganger recht op je af komt lopen, en dus minstens een van de twee uit moet wijken, je elkaar meestal linksom ontwijkt. En dat terwijl we dat in Nederland meestal rechtsom doen (let er maar eens op). Hetgeen natuurlijk de nodige botsingen en ergernissen heeft opgeleverd. Maar we zijn er nu wel aan gewend hoor, al halen sommige Russen nog steeds via rechts in.
Maar ook bij het afrekenen van de boodschappen in de supermarkt komen de meest vreemde regels voorbij. Kleingeld moet in een lensvormig bakje worden gegooid, zodat de winkelier die vervelende muntjes er net iets beter uit kan halen. Na het afrekenen wordt er een bonnetje uitgeprint, dat je pas in de hand krijgt gedrukt als er een scheurtje in is gemaakt.
Het lijkt bijna of deze ongeschreven regels het zwaarste wegen. Er zijn zoveel geschreven regels, dat niemand ze serieus neemt. Er worden grapjes over gemaakt en het enige wat telt is het gezonde verstand. Zo lijkt het er in Rusland op een of andere manier structureel aan toe te gaan. Maar hoe? Daar moet je Rus voor zijn.