Liever Kips leverworst

Vanmorgen werd ik wakker met de slagzin en het bijbehorende deuntje van Kips leverworst in mijn hoofd. Dat klinkt heel erg, want dat is het ook. Al mag ik van geluk spreken dat ik niet wakker werd met de reclame van Plus of het riedeltje van Frisia Financieringen. Mijn complimenten aan de worstenfabrikant, de missie lijkt geslaagd. Al ben ik nog niet naar de supermarkt gerend om een leverworst te kopen.

‘Liever Kips leverworst, dan gewone leverworst.’ Toen ik het riedeltje twintig keer in mijn hoofd had herhaald (iets wat in één minuut goed mogelijk is), ben ik erachter gekomen dat het een bijzondere en vrij onschuldige slagzin is. De mensen van Kips zijn vooral heel aardig en dringen ons geen producten op. ‘Liever Kips leverworst’ is iets wat je zou kunnen zeggen tegen iemand die je leverworst aanbiedt. ‘Ik heb liever Kips leverworst, maar gewone leverworst is ook wel goed hoor!’

Dat liever doet het ‘m. Je hebt liever iets anders, maar je neemt genoegen met wat er is. De wereld vergaat niet, het is alleen jammer dat er geen Kips leverworst is (want dat hebben we liever). In feite hoeven we Kips dus ook niet aan te schaffen, al zou dat wel leuk zijn (vooral voor de fabrikant). Kips is net iets beter, maar de kwaliteit van andere leverworsten is ook van goed niveau. De slagzin dwingt tot niets, vooral als je het vanuit de persoonlijke kant bekijkt.

Als je ‘Ik heb’ voor de slagzin plakt, dan is het eigenlijk niet eens reclame. Het is dan meer een mededeling. ‘Ik heb liever Kips leverworst’. Prima, dat is jouw mening. Vrijheid van meningsuiting, toch? Of de verkoop is gestimuleerd door de onschuldige slagzin weet ik niet. Al kan ik, vanuit het perspectief van de consument, andere merken ook aanraden eenzelfde toon aan te slaan.

Kips pretendeert niet tientallen keren beter te zijn dan de concurrenten, zoals Miele (‘Er is geen betere’). Kips sluit ook de concurrentie niet helemaal uit, zoals McCain (‘Ik wil alleen McCain’). En Kips stelt zelfs geen eisen aan de manier waarop je het product serveert, zoals Jägermeister (‘Alleen als ie ijs- en ijskoud is’). Kips is lief, menselijk en brengt je alleen even op de hoogte van hun kwaliteitsproduct.

Het is helder. Kips heeft gewoon lekkere leverworst. Weet je wat? Ik ga er morgen gewoon eentje halen. Fabrikanten met dit soort reclames, verdienen goede verkoopcijfers.

Deze blogpost is niet gesponsord door Kips. Echt waar niet. Dat zou ook heel raar zijn, toch?