Fijne Baksteendag allemaal!

Het kon natuurlijk niet uitblijven. Na de succesvolle Dag van de Stilte op zondag en de Dag van het Kind op dinsdag is het dan eindelijk Baksteendag. Want daar zaten we allemaal op te wachten. Een dag die helemaal in het teken staat van gebakken steen. Waar waren we immers zonder baksteen? Dan stonden er in Nederland allemaal huizen zoals ze in Duitsland gebouwd worden, of in Engeland. Dat moeten we niet willen met zijn allen.

De dag van de baksteen is hevig gesponsord, dus daar ga ik verder niet over schrijven. Wel is het bijzonder dat er tegenwoordig allemaal soorten ‘dagen’ worden uitgeroepen. Het blijkt een goede manier om een onderwerp onder de aandacht te brengen, maar het is eigenlijk wel een beetje overdreven om er dan gelijk een hele dag aan te wijden. Wat moeten we in godsnaam met al die dagen? En hoe onthouden we ze? De Bijbelse feestdagen zijn nog wel te overzien. Bevrijdingsdag kunnen we ook nog wel onthouden. Maar het aantal andersoortige dagen groeit explosief.

Het aantal groeit zelfs zo erg dat al die dagen niet meer in een kalenderjaar passen. Vandaag is het bijvoorbeeld niet alleen Baksteendag, maar ook Werelddag van de Man en Dag van de Belangenbehartiger. Ik heb allang geen idee meer wat ik moet vieren of herdenken. Moet ik stilstaan bij de uitvinding van de baksteen, trots zijn omdat mannen kennelijk ook een eigen dag hebben of moet ik belangen gaan behartigen? Of is het juist de kunst om die drie dingen te combineren? Trots als een vent bakstenen door ruiten gooien om de belangen van een glasleverancier te behartigen. Het is een optie.

Maar zolang niemand zich druk maakt om het groeiend aantal dagen, krijgen we er later wellicht moeilijkheden mee. Want wat doe je als de Dag van de Arbeid en de Dag van de Rust op één dag vallen?
Of wat te denken van een dag waarin zowel het bestaan van luxaflex als het bestaan van gordijnen wordt gevierd. Dat gaat een keer fout!

We kunnen de groei al geen halt meer toe roepen, maar we kunnen het wel gaan organiseren. Ik stel voor dat er een organisatie wordt opgericht die het hele dag-gebeuren gaat coördineren. Probleem daarvan is wel dat als we geen overlapping willen, we het kalenderjaar moeten gaan uitbreiden. Met 365 dagen redden we het niet. Dan moeten we er een paar maanden bij verzinnen.

Een tweede optie is het introduceren van een keurmerk. Zo is het voor iedereen duidelijk welke dag legitiem is en welke dagen we mogen vieren. Een probleem daarvan is wel dat er een toetsing moet komen. Waar moet een ‘dag van’ aan voldoen? Weet jij het, weet ik het.

Uiteindelijk kunnen we natuurlijk ook al die nonsens gewoon negeren en alleen grote historische gebeurtenissen vieren of herdenken. Dan kunnen we lekker zelf bepalen wanneer we de uitvinding van de baksteen gaan vieren en wanneer we onze schapen gaan koesteren (Dag van het Schaap, hij bestaat!). We hebben in Nederland tenslotte al genoeg bureaucratie.